De Huisarts vertelt….

Dokteren op grote hoogte

 

‘Mam, je moet wakker worden. Ze vragen of er een dokter aanwezig is. Je moet je melden bij de stewardess’. Ik was net in slaap gevallen in het vliegtuig, doodmoe van de nacht ervoor waarin ik de hele nacht alles eruit gespuugd had.

Ik hees mezelf overeind en meldde me bij de dichtstbijzijnde stewardess die tot mijn verbazing vroeg naar mijn dokterspasje. Die hebben we in Nederland niet, en al had ik ‘m gehad, dan zou ik ‘m zeker niet meegenomen hebben op een vakantie met mijn gezin. Ik mocht weer gaan zitten, ze wilden liever nog even wachten tot er zich wellicht een dokter meldde die wel een professioneel bewijs bij zich droeg. Verbaasd nam ik weer plaats in mijn stoel, ook wel opgelucht want dan was de nood blijkbaar niet zo hoog.

Vijf minuten later stond ze weer naast me, of ik toch mee wilde gaan, want er had zich niemand anders gemeld. Ik trof een man aan met pijn in zijn buik. Met behulp van de spullen uit de medische kit kon ik gelukkig concluderen dat er niets ernstigs aan de hand was. De lage luchtdruk in cabines maakt dat gassen in de gesloten holtes van het lichaam uitzetten. Dat kan onder andere leiden tot problemen met de oren, maar ook met de darmen. Ik kon hem geruststellen.

Opgelucht zocht ik mijn stoel weer op. Daar trof ik 3 paar nieuwsgierige ogen aan. Nadat ik man en kinderen verslag had gedaan, sloot ik mijn ogen weer. Eindelijk slapen!

Nog geen 10 minuten later, werd ik wederom bruut verstoord uit mijn slaap. Ik opende mijn ogen en zag vlak naast me een vrouw schokkend in haar stoel zitten. Ik was meteen klaarwakker. Een epileptisch insult. In een veel te krappe vliegtuigstoel. Ik had medicatie nodig, nu meteen! De stewardess rende weg en ondertussen vroeg ik haar vriendin of ze zelf medicatie binnen handbereik hadden. Dit bleek helaas alleen medicatie te zijn om een insult te voorkomen, geen medicatie om een insult te stoppen. De stewardess kwam terug met twee lijstjes medicijnen. Op het eerste lijstje stonden medicijnen waar ik, als dokter die zich niet professioneel kon identificeren, de beschikking toe had. Het tweede lijstje bestond uit medicatie die ik alleen mocht geven als ik mijn dokterspasje kon laten zien. En je raadt natuurlijk al waar de medicatie op stond die ik nodig had! Precies op dat moment kwam de vrouw spontaan uit haar insult. Pfff, even diep inademen. Zou ik die medicatie nou echt niet hebben mogen geven als ze nog in het insult zou zitten? We zullen het nooit weten.

 

Medische problemen komen gelukkig niet vaak voor in een vliegtuig. Schattingen lopen uiteen van 1 op de 10.000 tot 40.000 passagiers. In ongeveer twee derde van de gevallen worden de medische problemen door het vliegtuigpersoneel zelf opgelost, in een derde van de gevallen wordt hulp van een arts of verpleegkundige gevraagd. Als arts of verpleegkundige heb je na vierentwintig intercontinentale vluchten 95 procent kans heeft om minstens één incident mee te maken.

Ik kan hopelijk weer zorgeloos vliegen, want ik heb m’n portie nu wel weer even gehad.

 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top