Vrienden loterij South Holland contact

  1. Beste Nieuwe Online Casino: MaChance Casino is een grote spelsite die een breed scala aan slots en tafelspellen biedt.
  2. 21 Casino No Deposit Bonus Code 2023 - Er is een speciale meter dan u kunt gebruiken om het verhogen van uw kansen op gratis spins.
  3. Hoorn Casino 100 Free Spins No Deposit: Dit relatief nieuwe en zeer spannende casino heeft een spelselectie die zelfs de meest kieskeurige spelers zal imponeren.

Loterij ouwe syl

Ostende Casino No Deposit Bonus
Het casino behoudt zich het recht voor om 15% administratiekosten toe te passen op alle fondsen die op spelers accounts staan en niet ten minste drie keer zijn afgespeeld.
Casino Belgie Openingstijden
Anders zijn er veel netjes aangelegde tabbladen, waaronder Live Casino, Slots, nieuwe en mijn Laatst gespeeld.
Landing 3 of meer symbolen op de rollen kan een winnende combinatie vormen.

Zwolle loterij organisatie inloggen

Marketing Strategies Casino Industry
De nieuwe puntenstructuur beloont verschillende speltypen tegen verschillende tarieven.
Amok Casino 100 Free Spins No Deposit
Enkele populaire nieuwe releases in het Online Casino zijn 777 Surge, Moon Princess 100 en Mystic Panther Treasures of The Wild.
Shadowbet Casino 100 Free Spins

Babbelen met Ralf en Dini Huijbers uit Loenen.

Babbelen met Ralf en Dini Huijbers uit Loenen.

Dini en Ralf zijn met hart en ziel verknocht aan het dorpshuis in Slijk-Ewijk. Dini is een enthousiast organisatiedier en is voor veel dingen in te zetten. Nadat we uitgebreid hun weelderige tuin bekeken en besproken hebben, compleet met een levensgrote nepkoe, schenkt Dini er onder het genot van een vogelconcert thee of koffie en verontschuldigt zich meteen dat ze geen kuukske heeft. ‘We willen niet in de verleiding komen om te snoepen want dat is niet zo goed voor ons’.

Prima! Het is ook niet goed voor ons dus dat komt dan mooi uit. Wat draag je prachtig smeedwerk, Dini.

‘Ja, dat is uit nood geboren. Het lijken sieraden maar ze dienen ter ondersteuning van de gewrichten in mijn handen en pols door artrose. Deze armband steunt mijn pols. Daar zijn twee botjes uitgehaald, maar nu zit er geen stabiliteit meer in de pols. Door deze ‘sieraden’ kan ik nog van alles doen en heb minder pijn. Ik vind dit praktischer dan een brace, dat transpireert zo. Kijk, deze ringen zitten aan elkaar, zo ondersteunen ze drie vingers. Ik heb wel nieuwe gewrichten gekregen in mijn heupen en knieën en de pijn is daar weg’.

Door dat gedoe met Corona valt het hele verenigingsleven momenteel ook stil… wat hebben jullie normaal allemaal voor bezigheden?

Ralf kan kort zijn: ‘ikke niks. Ik knap alleen ouwe trekkers op.’

Dini wel. ‘Ja, ik ben nu denk ik een jaar of twee secretaris in het bestuur van het dorpshuis en ik zit in de redactie van het verenigingsblad van Oude Trekkerclub De Ewijkse Brug. Dan moet je verslagen maken en foto’s van ritten en activiteiten. Lenteritten, damesritten, ruilbeurzen, markten, historisch weekend, noem maar op. Dat is hartstikke leuk. Maar alles ligt stil. Er valt niks te schrijven want we hebben geen ritten en activiteiten momenteel. En ik maak ‘Oud Neis’, het blad van de Historische Kring’

En het dorpshuis? Kun je merken dat het dorpshuis in Slijk-Ewijk leeft?

‘O ja, het bruist! Het is echt het hart van het dorp, de huiskamer van Slijk-Ewijk. Er is altijd volk. Maar nu dus even niet. De mensen zeiden ook: wat moeten we nu de huiskamer dicht is? Eerst was er ook een winkeltje met streekproducten maar dat is er niet meer, dat was niet rendabel. Op die plek staan nu leuke oude spullen ter decoratie en de boekenkast van Dorpsgeluiden staat er. Wij missen het winkeltje wel. Je kon daar altijd lekkere dingen en cadeautjes kopen. Ja, het verenigingsleven en andere activiteiten als grootmoeders tijd- en antiekmarkt liggen nu ook stil. Die markt zou in maart zijn maar dat ging dus niet door.

Misschien in oktober weer, maar dat ziet er niet naar uit. Dat is wel jammer want het begon net lekker te lopen. We zijn veel markten af geweest met flyers om reclame te maken. De kramen die ons bevielen kregen een aanmeldingsformulier voor onze markt. De laatste keren hebben we wel driehonderd man binnen gehad. Met de opbrengst kunnen we dan weer wat leuks doen voor het dorpshuis of iets repareren.

Per 1 juni zijn de bar en het terras weer open. Gelukkig maar, want de beheerders moeten ook leven. We hebben wel hard gelobbyd bij de gemeente voor hun snackwagen aan de dijk bij de kerk. Die staat daar nu dus in het weekend met koffie, thee en een paar snacks. Och, en die roombroodjes zijn me toch lekkerrr!! Echte room hè, van de warme bakker uit Driel.’

En hebben jullie verder veel bemoeienis met het verenigingsleven?

‘Ik heb veertien jaar in het bestuur van gymvereniging ONA gezeten. Dat is alweer tien jaar geleden of zo. Nu gym ik alleen nog maar, ik bemoei me er niet meer mee. Ralf heeft nog een tijdje in de Dorpsraad gezeten maar dat werd hem te veel.’ ‘Ja, ik ben een aantal keer aan m’n hart geholpen verduidelijkt Ralf. Maar nu gaat het goed. Ik moet alleen niet te veel doen. Als ik bijvoorbeeld lekker met een trekker bezig ben en ik vergeet mezelf, dan gaat het mis.’

Vervelen jullie je niet nu we in deze zogenaamde intelligente lock down zitten?

Ja, antwoordt Ralf, ‘normaal heb je elke dag wel wat te doen maar nu is de agenda leeg. Maar het is eigenlijk ook wel even lekker rustig. En gelukkig hebben we hier de ruimte om ons huis maar soms wil je er wel eens uit. Dan gaan we tochtjes maken en bijvoorbeeld een frietje eten in Ochten. Daar is een snackbar waar ze je bestelling inpakken en dan mag je het buiten opeten. We gaan dan met de trekker, we hebben er ieder een, ja Dini rijdt ook trekker. Ja, vervolgt Dini enthousiast, ‘Er zijn van de vereniging een aantal trekker ritten per jaar. En er is vaak een kar bij met tafeltjes en stoeltjes voor als we bij het eindpunt stoppen. Dat is meestal bij een van de leden. Koffie, koeken en eieren bakken, och da’s zo gezellig! Er is vaak een autoambulance bij voor als je pech hebt met de trekker. Je komt altijd thuis.’ In de   zomer is er een damesrit van de trekkerclub, allemaal vrouwen, da’s leuk hoor. En soms gaan we er samen met de fiets op uit. Dat wil zeggen volgens Ralf: ’ ik ga dan in de scootmobiel en Dini op de fiets. Zij fietst voorop want ik kan haar makkelijk bijhouden.’

Jullie horen nu onderhand al jaren bij het meubilair van Slijk-Ewijk, maar hoe hebben jullie elkaar ontmoet?

‘Ik kom uit Nijmegen en op een bepaald moment kreeg ik een nieuwe onderbuurvrouw. Dat was Dini. Zij komt uit Elst. Op een gegeven moment woonden we dus samen en toen konden we een huis huren in Zetten. Dat was van een particulier maar die wilde geen gehok van ongehuwden. Toen zijn we maar gaan trouwen en we kregen het huis. Dat is al 48 jaar terug. Daar hebben we een jaar gewoond maar die huisbaas was niet zo plezierig. In die tijd werd Nijmegen flink uitgebreid en toen zijn we daarheen verhuisd. We hebben daar lang in Zwanenveld gewoond. Dini werkte in Zetten op de Christine Hermineschool en later op het HPC en ik in Nijmegen en Utrecht bij V&D. Maar op een gegeven moment begonnen we ons te ergeren aan de herrie in de wijk waar we woonden, want de tuintjes waren maar klein en die grensden aan elkaar. Daarom hebben we een boot gekocht waar we in het weekend en met vakanties heen gingen. Lekker rustig. Toen we hoorden dat dit huisje hier in Loenen vrij was, waren we gelijk verkocht. Ik zei altijd tegen Dini: jij moet eigenlijk naar een hutje op de hei maar toen kregen we hier een hutje in de wei. Hier is geen herrie. We horen wel de snelweg en de Betuweroute en agrarische geluiden maar dat hindert ons niet. Machinaal geluid vind ik niet erg want ik knap ook trekkers op en we rijden er mee. Maar zodra er een radio bij komt of ander lawaai dan wordt het vervelend. Wij houden van rust. We wonen hier nu vijfendertig jaar met heel veel plezier.’

Hoe is het met de vakantie en andere plannen dit jaar?

‘Ja, dat gaat allemaal niet door hè? We zouden naar de camping gaan maar daar is niks te doen. Je kunt niet ergens koffiedrinken, geen markten bezoeken, alles zit dicht. Dan kunnen we net zo goed thuisblijven. Hier zit ik ook rustig. Nee, we hebben ook geen honden meer. We hadden heel lang Oudduitse herders en daarvoor organiseerden we ook hondenwandelingen en bijeenkomsten, maar toen de laatste dood ging spraken we af om een half jaar niet aan een hond te beginnen, zodat we er niet impulsief weer eentje zouden nemen, want ja, het is zo leuk hè en daarna zouden we wel zien. Er komt nu geen hond meer, want onze achterbuurvrouw heeft een herder waar ik wel eens voor zorg. Zij maakt vaak lange dagen voor haar werk, dus dan is haar hond bij ons. Dan hebben we wel de lusten maar niet de lasten meer. Verder organiseren we elk jaar met drie buurtbewoners nog de buurt barbecue voor Loenen. En ik help nog tafeldekken bij Samen aan Tafel. Elke maand eten in het dorpshuis. Daar komt dan wel zo’n twintig man. Drie gangen voor 6,50 en altijd iets bijzonders. Heerlijk. En gezellig. Maar dat is nu ook uitgesteld. En elk jaar haal ik in Loenen nog de enveloppen voor Dorpsgeluiden op en elk jaar krijg ik daarvoor een cadeautje. Ik heb al zo vaak gezegd dat dat  cadeautje niet hoeft, spaar dat geld maar uit, maar jullie luisteren niet.’

Dini, dat komt omdat we die cadeautjes bij de plaatselijke middenstand halen. Die vinden het erg leuk dat we aan hen denken. Als we dus geen cadeautjes meer aan de vrijwilligers geven, heeft de middenstand een strop. Snap je?

‘Nou, vooruit dan maar’, besluit Dini.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar boven