Er wordt op je gelet. Waarschijnlijk continu. Door wie? Ik weet het niet. Helemaal niet of niet hele-maal. De tekst van het populaire lied geeft wat hints. Ik heb het meegezongen op de blauwe dinsdag. Voor alle lopers die Slijk-Ewijk even binnenliepen voor koffie, thee, een drankje, een broodje, een plas of iets groters. Gelukkig was daar altijd een vlotte dame die gehuld in een blauw shirt zorgde voor een continue aanvoer van schoon toiletpapier. Het ontbrak de rustende lo-pers echt aan niets in en rondom het dorpshuis.
Bemoedigende woorden, muzikale omlijsting en vrolijke gezichten begeleidden de lopers van alle afstanden op hun eerste dag. Zeker ook een mooi schouwspel. De meest bijzondere outfits strompelen voorbij. Nou ja, de meesten lopen gewoon, fit ogend en goed gemutst. Genietend met op één schouder een engelbewaarder. In de hoop al niet de eerste dag bij de 1200 uitvallers te horen.
Als de lopers weer uit het dorp zijn verdwenen, rest ons niets anders dan de hekken, de vlaggetjes, de tafels, de banken en de stoelen weer veilig te stellen voor 2027. En…. we kunnen nog naar de Vierdaagsefeesten in Nijmegen. Dat doen we dan ook. Mooie sfeer en gezelligheid alom.
Langs verschillende podia met muziek van uiteenlopende genres. Druk, druk, druk in de stad, maar je moet het een keer meegemaakt hebben. Geproefd hebben. Wie we tegenkwamen? Velen, waaronder meerdere dorpsgenoten. En, niet te geloven: Sfeermakers. Stond op hun hesjes. Kerels met strakke gezichten. In het rond spiedend alsof ze tussen een dagje vrijgelaten boeven lopen. Misschien betrappen ze er een bij het roken van een jointje. Of, die jongen met die enkelband, piest die niet buiten het potje?
Dan nog maar een broodje beenham scoren. Vaste prik, elk jaar. Iedereen geniet ervan. Ja, met uitzondering van die ene zonderling dan, die dit jaar slechts denkt aan Thais eten. Wonderen zijn de wereld nog niet uit. Kortom, je kunt je met het grootste gemak uren vermaken. Toevallig in een stad vlak bij ons idyllische dorpje. Aan het eind van de avond weer terug dus naar de rust van Slijk-Ewijk. Per fiets natuurlijk. Met een engelbewaarder op het stuur. Druk napratend over wat er te zien en te doen was. Moe van de indrukken sluiten we de dag af. Op naar het volgende evenement. Als je dit leest, is dat alweer voorbij. De zomermarkt in Slijk-Ewijk. Zomer was en is het sowieso. Geluk of pech, afhankelijk van je bezigheden. Of je houdt van de warmte of je gaat liever naar een koelere of zelfs koude plek.
Hoop dat een ieder geniet van de vakantie of al genoten heeft.
