Mijn moestuin

Komkommertijd

In de zomer zo rond de zomervakantie zeggen ze altijd dat het komkommertijd is. Nu, slaat dat op de periode dat de politiek stil ligt en de kranten en tv die niks nieuws te melden hebben. Vroeger had dat een andere betekenis.

Omstreeks 1700 werd in Engeland de term “cucumber time” al gebruikt. Dat was de periode dat de kleermakers die voor de adel werkten minder te toen hadden, naar het platteland trokken. Men zegt dat ze alleen geld hadden om komkommers te eten. Later werd deze term vervangen door de meer passende term taylor’s holiday.
In Nederland gebruikte Multatuli de term komkommertijd in de 19e eeuw.
In beide gevallen is dat de term komkommertijd gebruikt werd in de periode dat er minder te doen was en de komkommeroogst in volle gang was. Al zal de komkommer van toen er heel anders hebben uitgezien en gesmaakt dan nu.

Zo ook bij mij als moestuinder. De in mei geplante kommerplanten geven nu in overvloed hun vruchten. De plant geeft lange uitlopers (ranken) die zich flink kunnen vertakken. In de kas worden ze vaak via een touw of met stokken naar boven geleid. Deze methode kan ook buiten, maar je kunt ze ook gewoon over de grond laten lopen. Dan heb je met één plant al snel een vierkante meter vol.

De komkommer valt net als de augurk onder de meloenfamilie. Er zijn verschillende soorten. De kleinere snackkomkommers zijn super leuk om als tussendoortje te eten en voor kinderen. Maar je hebt ook veel soorten van de hedendaagse groene komkommer.  Meestal hebben de soorten die je zelf teelt een wat stekelige schil en soms zijn de uiteinden wat bitter. Dat is heel normaal. Maar die smaak zijn wij niet meer gewend.
Het schijnt dat als je de twee de snijzijden tegen elkaar wrijft, dan de bittere smaak verdwijnt. Probeer het zelf eens.

De ruwe schil en de bittere smaak vindt je terug in de augurk Aan de smaak, schil en groeiwijze zie je goed dat het familie is van de augurk. Echter de augurk wordt in Nederland niet rauw gegeten maar meestal op zuur of zoetzuur met kruiden gezet. Ik weet nog een plek waar ze verse augurken verkopen. Een van de klanten daar vertelde dat ze de verse augurk gewoon in een lege pot van de augurken deed waar het vocht nog in zat. Die liet ze dan een paar weken in de koelkast staan en zo had ze weer nieuwe augurken.

Terug naar de komkommer. Komkommers zijn er niet alleen in verschillen de maten maar ook in verschillende alle kleuren. Ik heb een afdruk van een oude prent met daarop een gele, een witte groene komkommer. Het schijnt dat onze voorouders voornamelijk witte en gele komkommers gekweekt en gegeten hebben. Men dacht dat de groene komkommers nog niet rijp waren.

Zelf heb ik een unieke Lentse Witte komkommer plant in mijn moestuin. De vruchten zijn rijp, zodra ze crème wit van kleur zijn. De schil is lekker stevig, althans dat vind ik. Mijn huisgenoten schillen hem liever. Maar we zijn allemaal fan van de smaak van deze komkommer.
Op oude rassenlijsten komt de Lentse Witte komkommer niet voor. Maar wel een Lentse gele komkommer. Het is mijn collega’s en mij nog niet gelukt om daar zaad van te bemachtigen. Daar moeten we in de winter, wanneer het bij ons rustig is, eens werk van maken. Dan hebben we onze eigen winterse komkommertijd.

En vanavond laat ik de chips een staan en pak wat plakjes van mijn eigen Lentse Witte Komkommer van Slijk-Ewijkse grond. Erg lekker met een dipje van crème fraîche en chilisaus.

Ina (moes)tuiniert

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top