Tuinieren is niet alleen een feestje voor het oog en de maag maar ook voor de neus. Al die geuren.
Als het na een lange droge periode gaat regenen dan ruik je de stof. Hoe dat precies werkt weet ik niet. Echt een lekkere geur is het niet. Maar ik wordt er wel heel blij van. Want ik associeer het met regen.
Bijna iedereen herkent wel de geur van de bloesem in voorjaar. Beetje zoet. Soms loop of fiets je ergens en dan ruik je de bloem. Ik heb dan de drang om de plant of boom te vinden. Tegenwoordig heb ik ook de drang om te kijken of er insecten op zitten.
In juni als ik erwten of peulen oogst. Ook zo’n geur momentje. Als je ze open maakt, spingt er een klein beetje vocht uit. Dan komt die geur van bijna groene erwtensmaak vrij. De start van het moestuinseizoen.
De kolen horen voor veel mensen niet bij de categorie lekkere geuren. Bloemkool en broccoli ruikt bijna niet als je het beetgaar kookt. Maar zoals mijn moeder het kookte kreeg het een zware zwavelachtige geur.
Ook als je een stronk in de moestuin laat staan en die begint te rotten. Dan stinkt het zwavelachtig. In mijn lompheid trek ik dan zo’n stronk met mijn blote handen uit de grond. Ook al probeer ik het harde deel van de stronk vast te pakken. Vaak zit ik er naast en heb ik de drap en rottend sap in mijn hand. Geen aanrader. Je handen moet je dan goed wassen. Zelfs wassen met tandpasta kan de geur niet markeren.
In mijn zoektocht naar lekker dingen uit de moestuin maken, ging ik bloemkool met kimchikruidenpasta fermenteren. Een sterk geurende kool en een proces waarbij en sterke geur vrij komt. Binnen twee dagen kreeg ik het verzoek of de stinkzooi weg kon. Een ‘ja maar ik ben lekkere bloemkool kimchi aan het maken’ was niet overtuigend genoeg. Dus de emmer heb ik stiekem in de garage gezet. Eindresultaat een pittige
gefermenteerde bloemkool. Lekker knapperig en fris.
En een tevreden huisgenoot.
Maar de geur hangt nog steeds aan de bloemkool kimchi. Als iemand weet hoe ik dat kan verminderen dan hoor ik het graag.
Laatst werd het graan veld tegenover ons geoogst. Zo bijzonder. Geur heeft weg van combinatie van droog hooi, stof met een vleugje machine. Dan weet ik dat het einde zomer is.
Net als de geur van gistende pruimen in de boomgaard. Je ruikt de alcohol. Het heeft weg van die gedroogde pruimen die in zo’n zakje zitten. De nevel hangt dan ’s avonds al een beetje over het gras. Weer een signaal dat het einde van de zomer nadert.
Maar er is nog genoeg te doen. Na mijn vakantie begin ik met appels rapen en het maken van appelkruidenjam. Lekker bij een blokje kaas of als dipje bij gehaktballetjes. En bij het maken ruikt de keuken enorm lekker. Ik verheug me er nu al op.
Ina (moes)tuiniert