Agge nou hardop léés dan kunde béter begriepe wat er stee. Als je hardop leest dan snap je beter wat er staat.
Vroeger ginge de minse nog al es achterum bij de winkel as tie al dich was. Da kon umda ze de winkels oan huus hadde. Slik-Èwik had ien mien jonge joare, zesteg joar geleje, drie winkels wôh!
Bij ons thuus wier (werd) de miste winkelwoar (de meeste winkelwaar) bij Jan Derksen gehoald umda da familie was, mar Jan was ok bakker.
Agge ut winkelbuukske had iengevuld dan broch Jan alles thuus. ‘K heb nooit lekkerder brood gehad dan da brood van Jan Derkse. Loater sloot Jan de winkel oan bij de Centra.
Dan hajje nog Hent en Mieneke Coéne (Coenen), loater Teun en Sientje. Die weure bij de IFA. En dan was ter nog Mina Lamers, die ut kleinste winkeltje van ut durrep (dorp) had mar Mina was bij mien wete nèrreges bij oangeslote.
Da winkeltje was ien mien jonge joare al ouwerwets. Agge de deur ope dee dan was ut net of da ge mit ut kliengele van de deurbel honderd joar terug ien de tied trooj (stapte). Ien un kamer van ut veurhuus was de winkel. Doarachter hadde (had je) un soort geùt (gedeelte tussen het voor- en achterhuis) en doarachter ston ien de wienter ut vee.
Mina verkoch de winkelwoar los, alles moes afgewoge worrre. De koffiebônne, méél, suuker en zout kwame ien grote boalzakke binne. Die hadde ze tege de muur gestapeld. Oan ut eind van de teunbank lage de kéze (kazen). Ze verkoch twee soorte kéés, gewone en komijne.
D’r stonte (stonden) un koffiemeule en un wéégschoal op de teunbank. Doar achter ston Mina en doar wer achter stonte (stonden) veurroadtrommels en aandere winkelwoar. Ge moes wachte tot Mina ien heur rol van winkelierster zat, da was op ut ogenblik da ze achter de teunbank ston. Dan konde vroage wa ge hebbe wou. Onder de teunbank lage toverballe, zèkskes (zakjes) mit zwartwit, kauwgum, trekdrop en weet ik wa nog meer, achter glas.
Duk, as Mina net bove de bedde oan ut opmake was, of achter ien de schuur de kalvere oan ut wétere (water geven) dan kwame de schôlblage um bôdschappe veur de ouwelui te hoale of snol (snoep) te kope. Dan duurde ut ekkes (eventjes) veurda Mina ien de winkel was en dan nog stonte (stonden) die blage nog een poos te drùtele (twijfelen) umda ze nie wieste wa ze hebbe wouwe. Dan zei Mina da ze vort moeste make (opschieten) umda ze meer te doén had. Af en dan verkoch ze allinnig twee drupkes veur een cent. Want da kon toen nog. Twéé drupkes veur éne cent!
En dan was ze net wer noar bove gestùkerd (moeizaam de trap op lopen) dan ging ut wer… kliengeliengelieng….IvD