Voorjaarskriebels. Ik heb ze. De drang om buiten aan de slag te gaan om de tuin op orde te brengen. Maar door de vele regen is het nog niet te doen. De Betuwse klei is erg nat en glad. Bij het wieden trek je naast een plantje een flink blok klei mee uit de tuin. Dus nog maar even geduld.
In het tuinhuis hebben heel veel jonge kamerplantjes de winter overleefd. Eerlijk gezegd tegen de verwachting in. Ik heb ze best verwaarloosd en het heeft toch flink gevroren. Op een enkeling na, hebben ze daar in het tuinhuis geen last van gehad.
In het tuinhuis moet ik onderhand plek gaan maken. Het zaaiseizoen is begonnen en ik wil daar nog meer kamerplanten neerzetten. In huis zijn meerdere kamerplanten van die lange slungels geworden. De citroengeraniums wil ik liever als een volle compacte plant met meerdere vertakkingen. Om dat te bereiken snoei ik de toppen eruit. In de bladoksels groeien dan nieuwe takken. Zo krijg je mooiere, vollere planten.
De afgeknipte top knip ik in meerdere stukjes en zet die in een bak met potgrond. Na een week of 3 à 4 zie je dat dat stekje aan het uitlopen is. Dan kun je ze overplanten naar een potje. Ik laat ze dan nog even in het tuinhuis staan.
Je kunt citroengeraniums ook in een vaasje met water zetten. Dan ontwikkelen die ook wortels. Deze kun je later alsnog in een potje met pot-grond zetten.
Al is het tegenwoordig in om “bare root”-planten in je huis te hebben. Je laat dan de plant verder groeien in een vaas met water. Hiervoor zijn speciale vazen. Die hebben een klem of een kurkendop met een gat erin. Daarin klemt de plant en kunnen de wortels lekker vrij in het water staan. Bij sommige planten gaat dat verrassend goed.
Wat ook een fijne voorjaarsklus is, is mijn bijenkas-ten en materialen ordenen en schoonmaken. Dat is altijd nog een hele klus. De bijenwas uit oude ramen halen, de ramen schoonbranden en van nieuw draad en kunstraat voorzien. Omdat ik niet goed genoeg opgelet heb, heeft een wasmot een stapel oude bijenwasramen gevonden en aange-vreten. Ik baal dan van mezelf. Had ik toch maar… Twee paar collega-imkers hebben hele leuke co-lumns geschreven over de honingbij en het imke-ren. Deze staan vanaf april in Dorpsgeluiden.
Wat ik wel heb gedaan, is het stekken van de bessen. Ik knip dan jonge, overbodige, takken en zet ze voor de helft in een pot met grond. Het topje heb ik eraf geknipt, zodat die mooi vertakt uitloopt. Deze stekken kan ik dan in het najaar in de moestuin planten. Ik wil daar een soort windhaag maken. En tja, dan kan het maar een nuttige haag zijn. Van de rode bessen van afgelopen jaar heb ik heerlijke chutney gemaakt. Superlekker bij een stukje vlees en wat gebakken aardappels.
Ina (moes)tuiniert