De tuin met al zijn bloemen, planten en beestjes komt weer tot leven. De kroosjespruim en sierkersen staan weer volop in bloei.
Binnen op tafel staat de perzikbloesem met zijn roze bloemetjes te pronken en zijn heerlijke geur af te geven. Naast het huis is weer een zee van blauwe druifjes waar heel veel bijen en hommels op af komen.
De moestuin begint weer op orde te komen. De plakken gras hebben we afgestoken en in de kippenren gegooid. Uit de kippenren is er weer grond naar de moestuin gegaan. Leuk voor de kippen om de graszoden uit te pluizen en fijn voor de moestuin om de kippenmest die erin zit te ontvangen.
De laatste boerenkool laat ik in de tuin staan. Hij gaat schieten. Dat wil zeggen dat de bloemen erin komen. Heerlijk voedsel voor de bijen. De bloemen kun je ook gebruiken om je salades en andere maaltijden op de fleuren. Een aantal bloemen laat ik tot zaad ontwikkelen. Dan heb ik in het najaar eigen boerenkoolzaad. De verschillende koolsoorten kunnen elkaar bestuiven. Dat levert hele bijzondere koolvarianten op. Daarom laat ik de spruitjes en de broccoli nu niet bloeien. Mij is ooit verteld dat in de buurt van de zaadtelers van de koolzaad de moestuiniers geen kolen tot bloei mogen laten komen. Daar wordt zelfs op gecontroleerd. Over dat soort dingen had ik nog nooit nagedacht.
Ik heb bloemkoolplanten gekregen. Deze waren voor de weeuwenteelt (winterteelt) over, maar daar waren ze over. Weggooien is zonde, dus pro- beer ik er thuis nog maar wat eetbaars van te kweken. Ik had ook nog wat verdwaalde andijvie plantjes. Daarvoor geldt hetzelfde. Weggooien kan altijd nog.
Deze week gaan ook de aardappelen de grond in. We zetten de traditie maar voort. Rond 31 maart de grond in, dan kun je 100 dagen later de eerste oogsten. Dit deed de oude bewoner van ons huis en wij zijn dat blijven doen.
In het tuinhuis heb ik peulen, erwten en tuinbonen voorgezaaid. Het had al eerder gekund. Maar ik heb geduldig gewacht. Bij de langere dagen en iets warmere nachten kiemen ze sneller. En op de vensterbank van de keuken staan de tomatenzaden te kiemen.
Buiten komen de insecten ook weer in actie. De cocons van de metselbijen zijn weer gearriveerd. De eerste zijn ook al uitgevlogen.
Ik wacht met smart of onze bladsnijder de winter heeft overleeft. Deze bij heeft in de zomer een holte gevuld in de voordeur. Deze holte heeft ze afgedekt met schijfjes rozenblaadjes. Prachtig om te zien. Nu kijk ik regelmatig of die holte al open is geknaagd door een jonge bladsnijder.
De bijenvolken hebben bijna allemaal de winter overleefd. Ik zeg bewust bijenvolk en geen bijen. Want de bijen zelf leven in de winter een paar maanden en zijn nu echt aan het einde van hun leven. Laatste wat ze doen is de jonge bijen en koningin van voedsel voorzien en hun huis (de bij- enkast) schoon houden. Bij die mooie dagen van afgelopen tijd zie je de honingbijen helemaal geel van het stuifmeel de kast benaderen. Soms zijn ze zo zwaar beladen dat fatsoenlijk landen niet meer lukt. Een crashlanding is het enige dat dan nog rest. Gelukkig helpen haar mede werksters om het stuifmeel weer mooi in de raten te doen of om direct aan de jonkies te voeren. Het begin van hopelijk een mooi bijenseizoen met smakelijke honing.
Lekker bij een tussendoortje. Een snee geroosterd brood met hüttenkäse, rucola en honing en walnootjes. Heerlijk bij het lezen van een leuk tijd- schrift en kop thee.
Ina (moes)tuiniert