Vroeger, veur de ruilverkaveling van 1970, ston ut tusse Òsterout en Slik-Ewik vol kersebongerde. Kerse weure al van ouds ut visitekoartje van de Betuwe en doar was een hoop geld oan te verdiene. De kersetied was dan ok een hoop wérrek veur een hoop minse. Da begon al as de kerse een bietje ginge kleure. Dan krege de sprauwe d’r érreg ien en agge (als je) niks dee dan bleef d’r ok niks van ut gewas over.
Dus zo’n bietje twee moande lang liep alles wa mar lope kon van smèrreges vroeg tot soaves loat deur de bongerd mit ouwe potdeksels, roatels en gewere. We wônden (woonden) hoas (bijna) ien de bongerd.
Pa had van een groot zeil een kersetent gemak woar de kerse uutgezoch werde veur de veiling. Ik zie oma doar nog bij een grote iezere (ijzeren) ton zitte. Oma was bliend en as ze dan herrie heurde make dan begon ze ok mit heur knuppel tege die ton te sloan um de sprauwe weg te jage. Wij liepe dan as gekke mit ouwe potdeksels tege mekoar te sloan. Loater had mien bruur een ouwe brommer zonder uutloat woar tie mee deur de bongerd kroste.
En dan de hele dag deur geknal van da verdomde kerseknon (carbidkanon). As blaag ziende (kind zijnde) was ik bang veur da ding. Ge wies nooit wanneer tie een klap gaf. Ik liep dan ok mistal mit de vingers ien de ore ien een grote boog um da rotding hin. Mar veur de rès von ik de kersetied de moiste tied van ut joar.
Mien moéder wies niks van sprauwe jage toen ze pa leerde kenne. Ze vertelde duk (vaak) da ze op een zondagmiddag veur ut èrs bij mien voader thuus kwam um kennis te make. Da was ien de kersetied. De hele femilie zat ien ut goeie grij (mooie kleren) buute oan de thee toen ze inins allemoal overeind vloge as deur een wips (een wesp) gestoke. Ze begonne deur mekoar te holle en te bulleke (hard roepen), op de vingers te fluite en te schréke (hoog schreeuwen).
Ma kreeg hoas ut gebrek (schrok zich een ongeluk) en ze doch da ze moes make da ze weg kwam. Mar een grote kloch sprauwe (groep spreeuwen) dook de bongerd ien en toen ma da ien de goater kreeg, is ze toch mar gebleve. Mar goed ok aanders was ik d’r nie gewis. IvD.