We horen er allemaal bij. Maar de verschillen zijn groot. Sommigen hebben een grote familie, veel broers en zussen, ooms, tantes, neven en nichten. Als je iedereen op de foto wilt krijgen, is het dringen geblazen. Anderen hebben een veel kleinere familiekring. Zij zijn enig kind en ook de ouders hebben geen broers of zussen. Wel makkelijker voor de foto, maar toch………
Hoe vaak heb jij contact met familieleden? Spreek je je ouders, broers en/of zussen regelmatig ?
Zoek je ze op? Houden jullie misschien wel familie weekenden? Gezellig toch, of ervaar je het als een verplichte actie en offer je je op? Heeft iedereen een goed contact met alle familieleden? Als het zo is, klinkt het geweldig. Bij ons ziet het er net even iets anders uit. Ik heb nog twee zussen en twee broers. Moeders (en wellicht ook vaders) zien graag dat hun kinderen onderling een goede band hebben en houden. Mijn moeder was daar altijd heel duidelijk in. Zoek elkaar op, houd contact! Toen mijn ouders er niet meer waren, kreeg de oudste zus de taak de verbindingen in stand te houden. Dat bleek bij ons gezin een bijna onmogelijke opdracht. Onze opvoeding was er een zonder gesprekken. Voer voor psychologen! Zoveel jaren met dat systeem in je hoofd maken een goede verstandhouding lastig. De opvoeding doet wat met je. Nog steeds, ook al ben je wat ouder. Je omgeving kan wel wat verandering aanbrengen, maar toch……….
Wij hebben er een theaterstuk van gemaakt. Mijn jongere broer en ik. Het gaat over onze gereformeerde opvoeding, de omgang met ouders, broers en zussen. Wat hebben we meegekregen? Wat kon/mocht wel en wat niet? Hoe hebben we ons er door laten beïnvloeden? Wat blijft er over van de wijze lessen van weleer? Met liedjes en teksten proberen we dat duidelijk te maken. Met humor gelukkig ook! Herkenbaar, denken wij.
Kom maar kijken en luisteren, op 29 november in het dorpshuis in Slijk-Ewijk. Kaartjes aan de zaal. (€12,50 inclusief twee consumpties)
Je familie speelt een grote rol in wie je wordt en bent geworden. Of je je nu afgezet hebt tegen of juist meegaand bent geweest. Je weet
ongetwijfeld zelf op wie je het meest lijkt. Welk gedrag je (deels) hebt overgenomen. Je kent de kritiek op je houding en gedrag. Je beslist zelf of je er iets mee wilt. Gelukkig maar. Als je maar in gesprek gaat en blijft. Dat blijkt cruciaal voor (familie)relaties. Eenzaamheid is iets vreselijks. Daar wen je nooit aan. Hoe stoer je ook bent en zegt dat je het best red. Samen is het altijd leuker, gezelliger, warmer. Hoewel het best eens mag knallen.
Dat lucht op. Toch…..?
