Wat is dat toch wat ons trekt in het op vakantie moeten gaan? Daar zijn heel wat verklaringen en uitspraken over te horen/vinden. Jij zult daar on- getwijfeld ook redenen voor hebben. Ook afgelo- pen zomer weer. “Een jaar kromliggen om veertien dagen krom te kunnen liggen”. Dat geldt natuurlijk voor de (echte) kampeerders. Zij die weken druk zijn met de voorbereidingen. Wan- neer gaan we? Wie gaat er mee? Waar gaan we heen? Wat moeten we meenemen? Moeten we de camping bespreken? Gaan we op de gok? Bin- nen- of buitenland? Fietsen mee? Route kiezen of stappen we in en we zien wel? Houden we wel buienradar in de gaten? Zoveel stress veroor- zakende vragen heb ik doorgaans het hele jaar door niet! Vreemde kostgangers zijn we toch!
Wat een periode van ontspanning zou moeten zijn/worden, gaat gepaard met onrust en onzeker- heid. Hebben we wel alles mee? Jaaaaaaaaa, veel te veel eigenlijk. Tenminste, wij wel. De eer- ste woorden vallen al als je je net hebt geïnstal- leerd op de wel of niet besproken plek. Sterker nog, bij ons al op de heenweg: “Je had hier linksaf gemoeten!”
De wat luxere vakantievierders ergeren zich aan de ontvangst bij de receptie van het hotel. (Afge- zien van de vertraging op Schiphol). Er staat nie- mand. En…..toch niet zo’n grote kamer als verwacht. Heb je dat uitzicht gezien? Ik zie alleen maar appartementen. In de folder stond een prachtig palmenstrand afgebeeld. Kijk eens, ver- plicht om 9 uur ontbijt, lunch tussen twaalf en half twee. Diner…. Nou na de eerste keer, het lijkt wel of ik terug ga naar mijn diensttijd: met een bord in je hand langs de bakken en scheppen maar.
Kijk daar zitten die lui ook weer. FF naar dat an- dere tafeltje dan maar. De eerste nacht moet nog komen. Ervaren hoe dat ligt. Luchtbed, dunne
matras, onbekende lattenbodem, lastige en krappe instap. En ik moet er nog wel eens uit
’s nachts. Wat een gedoe de volgende dag met die gehuurde auto. Papieren, papieren, papieren. Gelukkig, het is droog en de zon schijnt. De dag kan niet meer stuk. De omgeving wordt verkend. Gaan we voor de kerken of voor de bergwande- ling? Moeten we eerst even wat boodschappen doen anders zijn straks de winkeliers in hun mid- dagslaapje. Wat wil je eten? Wat een opluchting: hier is ook een Lidl. Gelukkig iets bekends. Die zie je trouwens ook overal. Of je nu in Frankrijk, Italië, Duitsland, Spanje of Portugal bent. Een heel klein beetje thuisgevoel kunnen we goed gebruiken.
Vakantie, toch heel anders dan thuis! Twee of drie weken bij elkaar op de lip zitten. Niet weg kun- nen. Alles samen doen. Toch blijkt dat elke vakan- tie weer een opgave. Je kunt alleen ontsnappen door naar de WC op de camping te lopen. Hon- derd meter van je plek. Telefoon mee? Vakantie blijkt vaak te lijken op een relatietest. Hebben jul- lie de test doorstaan? Gelukkig maar. Dan nu weer “gewoon” aan de slag. Zeker, eerst nog even de spullen schoonmaken. Wassen, oprui- men, uithangen, wat je niet allemaal moet terwijl je niet altijd het gevoel hebt dat je uitgerust bent. Jammer, volgende keer beter. Toch maar een ge- heel verzorgde reis. Niets doen. Alles laten aan- dragen en de reisleider volgen. Zitten, liggen, eten en drinken. Of toch, voor de kampeerders: “We zijn er bijna!”
Misschien herkenbaar, vakantie vieren. Nu slechts het nagenieten. Gelukkig hebben we de foto’s nog!