Een frisse blik doet wonderen zeggen ze wel eens. Wonderen daar ben ik niet zo van, maar het opent wel je ogen. Toen we terugkwamen van vakantie had ik zo’n moment met onze moestuin. Ik was er niet trots op. Niet op hoe hij er bij lag en niet op de weinig gevarieerde oogst. Dat moet toch an- ders kunnen.
Tijdens de koffie kwamen we er over aan de praat en de frustratie was wederzijds. We kwamen al snel op verschillende ideeën en verbeterpunten. Ik noem er een paar.
De wind waait flink over de moestuin. Ik ben van mening dat de grond daardoor extra uitdroogt en de plantjes harder moeten werken. Als we een hele rij bessenstruiken in leivorm aan een kant zet- ten. Dan hebben we een windhaag en lekkere bessen.
De moestuin mag iets kleiner en we hebben een onhandig stukje gras binnen het moestuinhek. Dus we gaan de haag en het hekje verplaatsen.
Door verplaatsen van de bessen als windhaag moet ook het pad anders. Als we die iets breder maken, dan kunnen we makkelijker manoeuvreren met de kruiwagen e.d.
Door de wind en de regelmatige droogte is de grond erg hard. Bladgroente, wortelen en pasti- naak lukken nu niet. Dus we willen hogere bakken maken en deze vullen met teeltaarde en rond de planten afdekken met grove compost.
Als we dan toch aan het fantaseren zijn, laten we dan ook rekening houden met een druppelsys- teem voor gerichtere bewatering.
En een kas moeten we dan niet vergeten. Want to- maten uit een kas zijn ook erg lekker. Om het be- taalbaar te houden, onderdrukken we de droom van een kas met een gemetselde onderkant en geknikte kap. Zijn maar een paar kleine dingetjes toch? We slapen er nog een nachtje over.
Ondertussen koesteren we de witte kool en de spruitkoolplanten. De raapsteeltjes zijn ook goed opgekomen. Snijbiet en courgettes hebben we nog steeds meer dan genoeg. De blauwe sperzie- boon geeft ook nog een maaltje per week. De droogbonen hebben we inmiddels te drogen ge- legd. De limaboon heeft het in verhouding met vorig jaar uitstekend gedaan. De kievitsboon heeft het als vanouds ook goed gedaan. En nieuw in het droogbonenassortiment is de Yingyang- boon. De boon is wit met zwart. De ene helft is wit met een zwarte vlek en de andere helft zwart met witte vlek. Beeldschoon, maar een echte yingyangafbeelding heb ik nog niet gezien. Hoe ze smaken, daar komen we over een paar maan- den achter.
In de moestuin hebben we ook wat bloemen staan. De zonnebloemen zijn nu voer voor de vo- gels. Van de gladiolen zien we nog het statige groene blad. En de dahlia’s bloeien alsof hun leven er vanaf hangt. Regelmatig plukken we een bosje voor binnen.
We hadden ook nog twee verrassingen in onze tuin toen we terugkwamen van vakantie. De per- zikboom had heerlijk rijpe perziken. Zoveel had- den we nog nooit gezien. Ik heb er lekkere jam van gemaakt.
En het verveineplantje dat ik eigenlijk al afge- schreven had bleek toch nog te leven. Manlief vindt het heerlijk om daar af en toe een kopje verse thee van te drinken.
Met daarbij een plakje bananennotencake met walnoten uit eigen tuin. Lekker hoor.
Ina (moes)tuiniert