Dat lijkt niet zo ingewikkeld. Nooit vergeten. Maar als het ons uitkomt…. We vergeten selectief. Tenminste, ik doe dat mijn hele leven al. Er komen dingen voorbij die je je eigenlijk niet wilt herinneren. Dat herken je in de uitspraak: ”Ik heb daar geen actieve herinnering aan”. Leuke dingen daarentegen probeer je vaker weer even terug te krijgen op je netvlies. Minder leuke dingen stop je weg. Je wilt er niet meer aan denken. Toch zijn er ook nare gebeurtenissen waar we collectief wel aan terug denken. De oorlog, de watersnoodramp en corona bijvoorbeeld. De bevrijding herdenken we en dat kan niet genoeg.
Nu al weer 80 jaar geleden. Reden genoeg om er straks in mei weer “mee bezig te zijn”. De bevrijding te vieren. Corona blijft voor een groot aantal mensen een verschrikkelijk woord. De gevolgen waren en zijn soms nog heftig. Niet te vergeten! We verdringen nare dingen ook wel. Ik was 12, had een brilletje en een gezicht vol pukkels. Tot overmaat van ramp ook nog een gebit met verschrikkelijke overbeet. Orthodontisten waren er toen nog niet. Smeersels tegen de pukkels wel, maar helaas. Voor mijn toenmalige klasgenoten een leuk object dus. Gelukkig was ik toen al niet op mijn mondje gevallen. Je merkt het al: niet vergeten. Veel energie kost dat soort zaken. De impact is bij de één groter dan bij de ander. Hulp was en is er wel maar het is niet een knop die je FF omzet. Als gezin, als vrienden, als collega’s, als dorps- of landgenoten kun je slechte herinneringen samen te lijf gaan. De mooie herinneringen kun je samen maken en koesteren. Soms zijn dat grote en soms heel kleine dingen. Ze lijken zonder al te veel betekenis maar de impact is toch groot. Zo hoorde ik onlangs een vriend met bijna tranen in zijn ogen vertellen wat zijn mooiste en belangrijkste herinnering was: Hij was op het drie- landenpunt, had zijn leren jack aan en het was -10 graden. Een prachtig uitzicht raakte hem in het hart. Of hij alleen was en om welk uitzicht het ging, vermeldden de bronnen helaas niet. Maar, hij was er vol van. Een geweldige herinnering!
Ook zo’n mooie herinnering? Dan is dat vast geen politiek getinte. Die tak van sport laat ons tegenwoordig van de ene verbazing in de andere val- len. Zowel nationaal als internationaal. Voor mij wellicht een prachtig vooruitzicht: alle inwoners van Slijk-Ewijk weer eens zien in het dorpshuis.
Niet voor de lol maar om maar snel weer te ver- geten: de stembus?! Wat mij ook vooral bij blijft zijn de leuke gebeurtenissen en activiteiten in en rond het dorp. Maar dan moet ik ze zelf ook wel mee “veroorzaken”. Meedoen, mee beleven, mee lachen en soms een klein traantje mee plen- gen. Gelukkig heb ik dat de afgelopen jaren wel kunnen en mogen meemaken. Met van alles en nog wat: een motorrit maken, volleyballen, wan- delen, Slijk-Inside, Blauwe Dinsdag, Koningsdag, concerten, optredens, met een stel vrienden bij elkaar zitten, een pilsje drinken en slap of heel diepgaand lullen, etc. etc. Bijna al teveel om op te noemen. Maar wel om nooit te vergeten!
