En, vuur was er! Via een bericht vanuit “de zwarte cross” kwam de mededeling dat er een machine in brand stond aan de Oosterhoutsestraat. Dikke zwarte rookwolken en lammen. Dus: 112
bellen. De boer zelf kwam er gelukkig zonder kleerscheuren af. Zijn combine geenszins. Geluk- kig was het windstil. Geen gevaar voor Slijk-Ewijk. De loerende buren werden professioneel op af- stand gehouden. Geen risico lopen. Toch willen we graag kijken, weten wat er aan de hand is.
Zelfs op afstand lukt dat dus nog. Commentaar le- veren en vooral door kunnen vertellen. In Valken- burg kochten wij een bordje met de tekst: “Het “Fijne” van het wonen in een klein dorp is, Als je geen idee hebt wat je aan het doen bent, Weet een ander het wel!” Stof tot nadenken en zeker tot glimlachen. Ik ben onschuldig. Ik had wel een opmerking gemaakt, maar… Zo begint vaak
het gesprek. Niks aan de hand, denk je. Maar je weet wel beter. Als iemand iets gezien of gehoord heeft, gaat het balletje rollen. De boog, oh ja, hij blijft nog staan tot september. Maar, iemand heeft het lichtsnoer kapot gereden. 4,5. m hoog was net niet genoeg kennelijk. Jammer.
Geen briefje van “de dader”. Toch mensen in de buurt die het gezien hebben. Op de zomermarkt kwamen de berichten door.
Een geweldige zomermarkt overigens weer. Volop mensen, kramen, eten, drinken en vooral gezellig- heid. Je zult het maar gemist hebben. Dan slaap je toch een paar nachten niet. Dan zet je het al- vast in je agenda voor volgend jaar. Je hoeft niet perse een kraam te hebben of iets te kopen. Met
een heel stel min of meer gelijkgestemden kun je ook schik hebben. Je drinkt wat, eet wat (althans sommigen) en vooral: verkoopt er de meest mo- gelijke onzinverhalen over: samen in een tentje, de zwarte cros, links- en rechts dragend, tatoea- ges en hun betekenis voor de vrouw/man zelf en voor de buitenwereld. Over experimenteren met van alles en nog wat en de vraag hoe lang nou zo’n pilletje werkt. Ik kreeg een heel apart gevoel van binnen. Heel veel informatie die ik niet alle- maal meer even helder kon verwerken. Of mis- schien was het slechts nepnieuws. Maar ja, waar rook is………!
Dan: Als het vuur gedoofd is… Als de rook om je hoofd is verdwenen, zou je weer alles helder kun- nen zien. Je spreekt elkaar een paar dagen later. Slierten van de gesprekken zijn blijven hangen.
De contexten net even anders. Je brein werkt en probeert te achterhalen wat hij/zij nu werkelijk be- weerde. Gingen wij nu met z’n tweeën, drieën of vieren. Jij zei toch….. Nee, ik heb niet….. Had jij nou echt nog niets gegeten? En zagen jullie ook die man die er net niet langs kon? Die stond zich op te winden omdat hij even moest wachten tot de marktkramen geladen waren. De rook kwam uit zijn oren en het vuur uit zijn mond. Zelfs zijn middelvinger deed mee. Gelukkig staat dat wel op camera. Hij zal inmiddels wel geblust zijn.
Soms is samenhang wat minder duidelijk. Deze keer dus. Er spookt van alles door mijn hoofd. Het was weer een drukke maand.
