Tusse de Woal en de diek lope koeie en peerde die doar ut hele joar deur de boel een bietje kort houwe. Aanders groeit de hele polder dich mit willege en aander hoog opgoand gruun. Da motte we nie hebbe want bij hoog woater houwe bome de deurstroom van ut woater tege. En as ut dan ok nog lang genoeg geet vriéze dan blieve de iesschotse tusse de bome hange woardeur de diek kepot gedouwd kan worre. Da’s kort gezeid hoe de diek vroeger duk (vaak) deurbrook (doorbrak). De noarigheid die doarmee de Betuwe ien stroomde was nie te overzién. Veul minse en beeste verdronke, hofsteje wiere vernield deur ut geweld van ut woater en de hele buurt wier mit een dikke laag zaand overspuuld. Da is verschillende kere gebeurd. Eigelek schuult er achter elleke kollek en roare boch ien de diek wel een drama.
De loatste deurbraak is nou meer dan tweehonderd joar geleje en vanaf die tied is d’r heel wat gedoan um een woatersnood te veurkomme. De diek is een stuk hogger en brejer geworre en d’r zien ok meer zwoare kribbe en damme oangeleid um de stroom op de plek te houwe.
En umdat ut woater ien de Woal een stuk wèrremer is dan vroeger, zal tie wel nie mer dich vriéze. Dus we zitte wel goed ien de Betuwe.
Alleen zulle we volleges de geleerden wel dukker hoog woater kriege umdat d’r meer smeltwoater kum en ut harder geet régene.
Ik zou zegge, da kum goed uut as ze dat al wete! Dan motte ze gauw uutfiegeliere (onderzoeken) hoe we van da woater drinkwoater kunne make en hoe da ge da woater kun bewoare veur as ter te weinig is.
Wèrrek oan de winkel veur de geleerden. IvD