Ons Dialect

Toen ik nog op de légere schôl (basisschool) zat, begin joare zestig, was ik bang veur sinterkloas. Ik kwam d’r ok duk zuuneg vanaf mit die sjokeladeletter I. Soms kreeg ik wel es een S. Da was nog wel oardig van sinterkloas mar veur de res zat er ien mien schoén nooit wat ik op […]

Ut was wer een keer raak. Tot nou toe konde ze oardig mit metkoar overweg mar de loatste tied geet ut er soms óp kjel, heel bar! De blage weure wer es oan ut sjenke bove. En veurda’k (voordat ik) kon goan kieke, kwam de kleine djern al stampend noar beneje. Ze ging mietereg ien

De tied van stamppot kum ter wer oan. Van wortelestamp mit hasjee of appelestamp mit deurrége spek krieg ik altied un lekker wérrum noajoarsgevuul. Vandaag de dag kunde ut hele joar deur van die pekskes (pakjes) zúrrekôl kope mar vroeger mieke (maakten) ze da eiges. Witte kôl ien ut zout. Tegesworrig zegge ze fermenteren. Wij

Vroeger hadde de minse mit een eige hofsteitje gin klok nodig um te wete wat de tied (tijd) was. Ze wieste van eiges wanneer ut mellekestied was, voeiertied, koffietied, étestied of bedtied. En ’s zondags kerktied. En dat ut tied was um te zèje of mèje, tied um te hooie en errappels te rooie da

Vroeger, veur de ruilverkaveling van 1970, ston ut tusse Òsterout en Slik-Ewik vol kersebongerde. Kerse weure al van ouds ut visitekoartje van de Betuwe en doar was een hoop geld oan te verdiene. De kersetied was dan ok een hoop wérrek veur een hoop minse. Da begon al as de kerse een bietje ginge kleure.

Ut régende stijl noar beneje mar ik moes op de fiets um de kleinkiender uut schôl te hoale. De oudste wou bij heur vriendje speule oan ut aandere eind van Kuuk (Cuijk) en die kon ik tege de oavend wer ophoale. Mar da was mien krek allins, as ze mar schik hed. De kleindjern (jongste

In het kader van de herdenkingen rond de Tweede Wereldoorlog in de Betuwe, herinnerde ik mij ook een van mijn vaders belevenissen op Het Manneneiland waar hij zo vaak over vertelde. Gedurende de evacuatieperiode van november ’44 tot de bevrijding in mei ‘45 bleef pa samen met een groot aantal andere jonge, ongetrouwde mannen achter

Er zij licht’ en toen was d’r lich (Hardop lezen dan hoor je wat er staat) Van de lente he’k un nije keuke gekrege. Nou, gekrege is nie ut goeie woord want ik hed er zat veur motte betoale, mar ut ouwe oanrech moes der uut umda de tegels gebarste weure. Dus nou bin ik

Vakaansiewèrek. (Hardop lezen dan hoor je wat er staat) Of ut nou vakaansie was of nie, d’r was bij ons thuus altied wèrek. En behalleve af en toe noar familie ien Groninge, ginge we nie op vakaansie. Wat ik me nog kan heuge is da wij, mien bruur en ik, nie béter wieste da we

Ut joar van de slek (Hardop lezen dan hoor je wat er staat) Ik kan geleuve da’k van ut veurjoar wel tweehonderd slekke over de diek heb gemieterd, een goed eind de polder ien! Tege de tied da ze trug zien, is de sloaj en andievie wel goed, hoop ik. Aandere minse grave een putje